|
|
#1
07-15-2015, 10:51 AM
|
|||
|
|||
لاذنبك ولا ذنبى
لاذنبك ولا ذنبى
مبيفارقش العين ابدا خيالك كل أيامها وحياتها بتديهالك ولو فكرتى فى يوم ترجعى أكيد هتكون فى استقبالك هنستقبلك بالعطف و حنية وردة بايدى ودمعة فى عنيه الوردة من فرحتى برجوعك و الدمعة من شوق لياليه ده من شوقى غصب عنى لانى كان خايب فيكى ظنى تصدقى طول غيابك و بعدك كنت بحس ديمابقربك منى كنت احس انك ديما جمبى اسألى كده هيقولك قلبى انه عمر احساسه ما خانه ومكنش ذنبك ولا كان ذنبى 
|
|
|
العرض الشجري