لاذنبك
ولا ذنبى
مبيفارقش العين ابدا خيالك
كل أيامها وحياتها بتديهالك
ولو فكرتى فى يوم ترجعى
أكيد هتكون فى استقبالك
هنستقبلك بالعطف و حنية
وردة بايدى ودمعة فى عنيه
الوردة من فرحتى برجوعك
و الدمعة من شوق لياليه
ده من شوقى غصب عنى
لانى كان خايب فيكى ظنى
تصدقى طول غيابك و بعدك
كنت بحس ديمابقربك منى
كنت احس انك ديما جمبى
اسألى كده هيقولك قلبى
انه عمر احساسه ما خانه
ومكنش ذنبك
ولا كان ذنبى